Kerkelijke Provincie Keulen

De Kerkelijke Provincie Keulen
 
IndexPortaleFAQZoekenRegistrerenGebruikerslijstGebruikersgroepenInloggen

Deel | 
 

 Demonografie van Asmodée, prins-demon van de lust

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Nikolaj Rostov
Overleden
avatar

Aantal berichten : 1123
Registration date : 04-07-08

BerichtOnderwerp: Demonografie van Asmodée, prins-demon van de lust   di mei 31, 2011 12:02 am

Citaat :
Demonografie van Asmodée, prins van de lust

Een vroegrijp kind

Lang geleden in een dorp genaamd Samarra, een klein boerendorp niet ver van Oanylonië, werd een kind geboren die door zijn ouders Asmodée werd genoemd. Hij was sterk en vol leven. Zijn ogen waren diepzwart en betoverend. Zijn gezicht was beeldschoon en hij kon zelfs met een engel vergeleken worden. Groot was dan ook de verrassing van zijn ouders bij de constatering van een misvorming aan het lichaam van dit kind. Omdat ze niet wisten wat deze misvorming was, maar het toch ongebruikelijk voor hun leek, besloten ze te gaan naar de oude genezer Gideon. Deze was ver weg gaan wonen, weg van de mensen.

Op het laatst van zijn leven was hij een verschrompelde oude man geworden, echter was zijn geloof in Jah al die jaren intact gebleven. Hij nam de kleine Asmodée uit de armen van zijn moeder en plaatste hem op de tafel om langzaam zijn luier te verwijderen. Ook hij was met stomheid geslagen door wat hij toen zag. Het kind was niet van één bepaalde sekse, maar van twee! Het was zowel vrouwelijk als mannelijk. Hij wendde zich vervolgens tot de ouders:

    "Je hebt het leven geschonken aan een ongewoon wezen. Dit is buiten mijn vaardigheden. Ik weet niet of dit een bericht is van de Almachtige of..."
Hij kon zijn laaste zin niet afmaken. Behendig kleedde hij het kind weer aan en gaf het terug aan het echtpaar dat nog altijd op een antwoord stond te wachten.

    U moet hier niet meer terugkomen met dit kind. Ik adviseer u om u te wenden tot Jah en tot Hem te bidden, keer op keer... Want enkel als u Hem liefhebt kunt u dit kwaad terugdraaien."
Met angst en zorgen keerde de kleine familie terug naar huis. Het was in deze sfeer dat het kind opgroeide.

Zodra hij kon lopen begonnen de problemen voor de vader en de moeder. Asmodée was dol op het observeren van de dieren in de achtertuin. Hij was verbaasd over hoe de dieren zich iedere dag voortbewogen, hoe ze aten en hoe ze de meest curieuze geluiden voortbrachten. Maar hij was vooral gefascineerd over de manier waarop ze paarden. Dat zorgde altijd voor grote emotie bij hem en hij uitte dezelfde kreten als de dieren om ze zo aan te zetten tot hun paringsgedrag. Ook klapte hij in zijn handen wanneer hij een geit of een stier tekeer zag gaan. Hoewel zijn vader op hem schold, hem bedreigde en sloeg hielp niets.

Op zijn vijfde jaar probeerde hij een aantal "experimenten" op dieren. Hij wist nu ook de gewoonten van de soorten die om hem heen leefden. Hij besloot om de natuurlijke orde der dingen te veranderen en plaatste een hond op een zeug of een kat op een eend. Een wrede schade werd door al dit experimenteren teweeggebracht, maar de jonge Asmodée was vol enthousiasme.

De openbaring

Op zijn tiende leeftijd, tijdens het bijwonen van de oogsten in juli, deed zich een gebeurtenis voor die zijn leven volledig veranderde. Het was aan het einde vand e dag, de boren waren bijna allemaal naarhuis. Hij was alleen in een gebied te midden van stapels hout dat vakkundig was opgeboren. Hij keek naar een aantal kevers die aan het paren waren. Plotseling werd zijn aandacht afgeleid door een rauw geluid dat het best omschreven kan worden als een slijpend geluid. Aangetrokken door de vreemde geluiden besloot hij om het geluid zo onopvallend mogelijk te benaderen. Daar ontdekte hij iets dat hij nog nooit eerder had gezien: een man en een vrouw, helemaal naakt, verstrengelde lichamen vol met sensualiteit en in houdingen die hij gewend was te zien in dieren. Hij verstopte zich en probeerde zo lang mogelijk te blijven kijken. Hij voelde zeer bijzondere gevoelens en emoties in zijn lichaam door dit schouwspel.

Bij thuiskomt deed hij heel de avond geen oog dicht en werd zijn geest volkomen verteerd door wat hij gezien had.

De volgende ochtend voelde aan alsof hij was herboren. Hij keek nu op een heel andere manier naar meisjes en jongens van zijn leeftijd. Als was het een grondwet werd hij door beide geslachten evenveel aangetrokken. Hij deed het met alle jongens en meisje van zijn dorp, de mooie en lieve, de kleine en grote, de arme en rijke.

Zijn methode was, op zijn zachts gezegd, zeer onorthodox. De aanpak was vaak brutaal, ook vaak zeer geweldadig en het eindigde meestal in een sloot of een beek. Hij worstelde met zijn partner, hij schreeuwde, krabte, beet en sloeg om vervolgens al rollend in de sloot te belanden. De partner verloor niet zelden een stuk broek of jurk aan deze uitspattingen. Deze handelingen werden tijdens een volledige week herhaald. Aan het einde hadden veel dorpelingen gehoord over deze uitspattingen en waren woest over dit onaanvaardbare gedrag. Ze bestormden de familieboerderij maar faalden om het kind te pakken te krijgen. Asmodée vluchtte zonder nog terug te keren.

Aankomst in Oanylonië

Oanylonië was op dat moment de grootste stad die de Aarde ooit gekend had. Het bood onderdak aan waarschijnlijk meer dan een miljoen mensen. Maar apathie had de harten en zielen gewonnen van de mensen in de stad en had hun ziel beschadigd. De meerderheid van de mensen had zich afgekeerd van Jah. Tegen deze achtergrond kwam de jonge Asmodée aan in deze stad, zonder geld of werk.

Dagen en dagen zwierf hij door de straten enkel maar levend van diefstal en bedelen. Hij sliep nachten op de vloer van een stad die hij verafschuwde en verachtte. hij was zo vuil als een luis, vies als een geit en zijn stappen leidden hem per toeval in een wijk van de stad die anders was als andere wijken. Vrouwen verkochten hier hun kuisheid aan mannen die kleine pleziertjes zochten. Sommigen waren nog jong en fris, anderen waren vervallen door het "werk" dat zij deden. Hij zag één van hen, een roodharige sterk en gemiddelde rondborstige. Hij naderde haar en stak zijn hand uit alsof hij een verboden vrucht wilde plukken. Hij kreeg echter een ferme tik op zijn handen en hij werd aan zijn leeftijd en fysieke conditie herinnert.

De vrouw begon op een snelle, droge toon tegen hem te spreken:

    "Je bent zo vuil als een luis, en mag jij hier wel komen? En hoe zie je eruit? Gehuld in een vies vod, ik geef je een week en dan ben je in je eigen vuil gestorven."
Vervolgens barstte ze in een schelle lach uit en zette beide handen op haar heupen en alle omstanders om haar heen deden mee. Ze bukte zich een beetje om beter naar Asmodée te kijken en nam zijn kin in haar handen:

    Maar ik moet je zeggen, je ogen zijn verdomde mooi. Als je wat ouder was geweest had ik het best met je kunnen d...
Ze kon haar zin niet afmaken. Gelijk een slang op zijn prooi had Asmodée zijn lippen op de hare gedrukt en had ze zich uit verbazing teruggetrokken. Een andere vrouw, grover als de eerste sprak:

    Zo is het genoeg! Kom met me mee naar binnen, dan zal ik u twee of drie dingen leren over de geschiedenis van het leven
De kamer waar Asmodée naartoe werd genomen was donker en had geen ramen. De kamer werd slechts verlicht door fakkels die op elke hoek van de kamer waren opgehangen. Verder lag er een matras dat gevuld was met stro en dat diende als bed en waar al velen op gelegen hadden. Op de muren zag Asmodée allemaal erotische scenes afgebeeld en hij kon zijn ogen niet geloven. Overal zag hij naakte vrouwen en mannen in soms acrobatische posities, bijna surrealistisch. Hij bedacht zich dat hij nog veel had te leren.

De vrouw betrapte hem op het kijken naar de scenes. Ze kleedde zich langzaam voor hem uit en liet haar overvloedige vormen en lelijke bobbels aan hem zien. Toen begon ze het kind uit te kleden, maar toen ze bij zijn broek was aangekomen slaakte ze plotseling een kreet bij het zien van de seksuele afwijking waar Asmodée mee geboren was.

    Er ligt een mooie toekomst voor u in het verschiet!
En het was op die dag dat Asmodée definitief zijn onschuld verloor.

De stad zinkt in het verderf

Asmodée woonde vele jaren samen met de vrouw en hij werd steeds meer haar minnaar. Af en toe deelde hij met haar het bed maar ook met veel van haar klanten. Hij werd bijzonder gevaarlijk en steeds actiever naarmate zijn lichaam groeide en alles vorm nam. Zo kreeg hij veel vrouwen die vielen op het lichaam dat hij had gekregen van het werken op de boerderij en liet hij voor hen zijn prachtige zwarte haren groeien, maar kreeg hij ook veel mannen uit de kleren. Hij was het focuspunt van seksuele uitspanningen in de wijk binnen Oanylonië.

Zijn faam was zo groot dat hij op een dag werd geïntroduceerd aan het hof van de koning van Oanylonië. Deze man was het toppunt van slechtheid. Hij was hebzuchtig, gierig en oneerlijk. Hij werd omgeven door een veelheid aan vrouwen en hovelingen. Hij liet orgie op orgie plaatsvinden en bij elke orgie werd er uitbundig gedronken. Jah had het pand al vele jaren geleden verlaten. De koning had gehoord over deze mysterieuze jongeman die in staat was ongekende gevoelens bij mensen op te wekken. Het was om die redden dat hij de jongeman had ontboden. Asmodée kwam op die dag de eetzaal binnen en zag dat alle tafels en stoelen vernietigd waren en dat er lichamen op de grond lagen. De meeste van de lichamen waren naakt en met elkaar verweven, gevouwen en geketend door plezier. Slaven, ook naakt, waren met zowel mannen als vrouwen bezig en zij brachten alles met zich mee om seksuele genoegens te verkrijgen.
Toen de koning Asmodée de kamer zag binnentreden duwde hij op één of andere manier een half dozijn dronken mensen aan zijn zijde weg. Hij stond op en keek recht in de ogen van Asmodée. Om de koning heen werden steeds meer mannen en vrouwen zich bewust van het schouwspel en stopten met hun werk om vervolgens hun ogen te richten op de nieuwkomer. Een stilte daalde neer.

Asmodée naderde. hij droeg een witte jurk, die contrasteerde met zijn diepe zwarte ogen en donkere kleur haar. Langzaam ontblootte hij zijn schouders en bracht het kledingstuk naar de grond zonder enige schaamte. Hierdoor werd zijn volledige anatomie zichtbaar. Hij liep door de kamer en verschillende mensen gingen voor hem uit de kant. Hij liep naar de koning die zwijgend stond toe te kijken en sprong vervolgens brutaal op de koning. Mensen slaakten een kreet en het spel ging verder. Men voelde zich bevrijd.
Asmodée werd de minaar of minnares, afhankelijk van de visie die de koning had, van de koning. Asmodée' sesksuele energie kende geen grenzen meer. Nog belangrijker was dat deze daad van zonde in de bovenste lagen van de samenleving werd begaan, zodat alle onderliggende lagen ook geïnfecteerd raakten.
In de huizen, de straten, in de goten of in de velden, alles en iedereen werd losbandig door wellust. Schaamteloosheid maakte plaats voor de deugd en het geloof. Omdat de mensen Jah waren vergeten gaven zij zich volledig over aan alle geneugten.

De verwerping

Het was het Wezen dat waarschijnlijk veel meer dan alle anderen heeft genoten van het verval van de stad. Van Jah had hij geen naam gekregen en daarom genoot hij nog meer bij het zien van het verval van de goddelijke stad. Het was toen dat de hemelen zich vulden met donkere wolken en er een sterke wind opstak. De Allerhoogste sprak tot de mensen:

    Ik gaf jullie Mijn Liefde, maar jullie luisteren liever naar de woorden van het schepsel dat niet genoemd mag worden. Jullie voorkeur gaat veel liever uit naar de wereldse genoegens in plaats van naar Mijn Liefde. Ik heb voor jullie een plaats geschapen, een hel, die ik geplaats heb op de Maan en waar jullie een eeuwigheid van kwellingen en lijden zullen ervaren voor jullie zonden. In zeven dagen zal ik uw stad in vlammen doen dompelen. En degene die achterblijven zullen de eeuwigheid doorbrengen in de hel. Ik ben echter grootmoedig en ik zal degene die boete doen opnemen in mijn Paradijs op de Zon."
Door deze verschrikkelijke woorden durfden de mannen en vrouwen niet meer te spreken, noch te bewegen. Allen waren bang voor hun lot. Velen besloten om te vluchten uit de vervloekte stad. Maar het Schepsel Zonder Naam, personificatie van het kwaad, was zo sluw en listig dat hij besloot in te grijpen. Hij koos zeven mannen die ieder op hun eigen manier de donkere genoegens van de mensheid met zich meedroegen. Asmodée was één van hen. Hij werd overtuigd door de woorden van het Schepsel dat Jah nooit actie zou ondernemen en dat deze daad enkel maar een daad van jaloezie was geweest. Door zijn greep op de koning kon Asmodée zich tot de koning wenden om veel van de mensen te overtuigen toch vooral door te gaan met het plezier en de losbandigheid.

Toch verzamelden velen zich ook rond een vrouw die Raphaëlle werd genoemd en die de geest van Jah met zich meedroeg. Ze behoorde tot de groep van zeven mannen en vrouwen wie de ogen was geopend door de boodschap van Jah en in wie nu de geest van Jah schuilde. Ze reisde door de stad en predikte de boodschap van berouw en stond daarom lijnrecht tegenover Asmodée. Ze was hartstochtelijk overtuigd van haar waarheid en zorgde ervoor dat veel zielen de waarheid weer zagen. Maar de meerderheid van de mensen gaf de voorkeur aan de terugkeer naar de zonden. Zeven dagen later, was er een enorme aardbeving die de stad met een enorme kracht liet beven. De bodem scheurde open. Grote openingen verschenen en van daaruit stroomden vlammen de straten van Oanylonië in. In een paar tellen verdween Oanylonië in de diepte van de Aarde. Jahs toorn had de stad van de onreinen hard getroffen.

Alle doden kwamen vervolgens voor de Allerhoogste. Raphaëlle en zes anderen werden Aartsengelen en de mensen die hen gevolgd hadden werden Engelen.

Asmodée en de zes andere mannen die gekozen hadden voor het Schepsel Zonder Naam werden naar de Maan gestuurd. Daar werden ze geplaatst in een koude, levenloze en permanent mist. De lichamen van de zeven mannen kronkelden en draaiden en vervormden in afschuwelijke wezens. Asmodée' hoofd werd dat van een slang en hij werd voorzien van vier paar borsten met een fallus die de lengte had als die van een olifant. Hij moest deze voortdurend over zijn schouder gooien om er niet over te struikelen of er op te trappen. Wellustige insecten werden enorm en pijnigden dag en nacht de ongelukkigen die op de Maan waren geworpen. Zo was hij veroordeeld tot een eeuwig leven op de vlaktes van de hel.

Ter herinnering hadden sommigen van de overlevenden van de ramp die Oanylonië had getroffen de woorden van Asmodée opgeschreven om zichzelf eraan te herinneren deze woorden te wantrouwen:

    - Van alle seksuele verboden, is kuisheid de ergste
    - Een seksueel voldane vrouw is veel meer open
    - Wij moeten de mensen leren hun seksuele driften te gebruiken zoals zij een lepen en een vork gebruiken.
    - Seksuele liefde is net als nieuw eten leren kennen. Men moet het gewoon proberen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Demonografie van Asmodée, prins-demon van de lust
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Kerkelijke Provincie Keulen :: Aartsbisdom Keulen :: De Bibliotheek :: Scriptorium-
Ga naar: